പരാജയം

നീണ്ടു കിടക്കുന്ന ഈ നനവാർന്ന പാടവരമ്പത്തൂടെ നടക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് മുമ്പേ ലക്ഷ്യത്തിൽ എത്തി ചേരാൻ വേണ്ടി ഇതിലെ ഓടിയ മനുഷ്യാത്മാക്കൾ എന്നെ രണ്ടു വശത്ത് നിന്നും വിളിക്കുന്നു.


"ചോരയ്ക്ക് വേണ്ടി കിതച്ചു ഓടിയതാണ്...പരിഹസിക്കരുത്.."


ഒന്നും പറയാനാവാതെ തല താഴ്ത്തി നില്ക്കാനെ സാധിച്ചുള്ളൂ...


 "എന്നെ ശപിക്കരുതേ..ജനിച്ചു വീണ രാജകൊട്ടാരത്തിൽ നിന്ന് ഓടിയകലാൻ ശ്രമിക്കുകായിരുന്നു   അറിവ്  വച്ച നാൾ മുതൽ...നമ്മുക്ക് വേണ്ടിയുള്ള പടയോട്ടം..അത് ഇന്ന് അവസാനിക്കുമെന്ന    ആശ്വാസത്തിൽ..ആഗ്രഹത്താൽ..മനസ്സ് നിറഞ്ഞതായിരുന്നു.."


 " ആരുമില്ലാതായ എന്റെ മുമ്പിൽ നിങ്ങളുടെ മുഖം  മാത്രം...ആത്മാക്കളെ   ഇതാ ഞാൻ...."


എല്ലാം ശുഭം..നിദ്ര..കറുപ്പ്..!!

ഒരു തുള്ളി ചോര മണ്ണിൽ വീഴ്ത്തി
ചേറുണ്ടാക്കി നെറ്റിയിൽ പൂശി
 നീ മുമ്പേ നടന്നു
തിരിഞ്ഞു നോക്കല്ലേ എന്ന്
മനസ്സിൽ ആവർത്തിച്ചു പ്രാർത്ഥിച്ചു
ഞൊണ്ടി ഞൊണ്ടി ഞാൻ പുറകിൽ നടന്നു
പോകുന്ന വഴിയിൽ
ഒരു വലിയ ഗർത്തമുണ്ടാവും
അതിൽ നീ വീഴും
മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു 
രക്ഷിക്കാനെന്ന വ്യാജേനെ
നമ്മുക്ക് ഭോഗിക്കാം
എവിടുന്നോ വെളിച്ചത്തിന്റെ ഒരു വെള്ള
ചുറ്റും കുറെ കല്ല്‌ കുഞ്ഞുങ്ങൾ
കറുത്തിരുണ്ട നിന്റെ മുഖം
മാത്രം കണ്ടില്ല
കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കിടയിൽ കിടന്നു ഒരു
ഒരു വലിയ കല്പ്രതിമയായി മാറിയ
എന്റെ മരണം നാളുകൾക്കു
മുമ്പേ കഴിഞ്ഞിരുന്നു

സ്വപ്നത്തിന്റെ പുറകെ

നിന്റെ എഴുത്തുകളിലൂടെ ഇന്നാണ് കടന്നു പോയത്...ഇത്രയും നാളും മനപ്പൂർവം ഒഴിവാക്കിയ ഒന്നായിരുന്നു അത്...ഇന്നലെ നീ എന്നെ സ്വപ്നത്തിലൂടെ സന്ദർശിച്ചു...അത് വെറുമൊരു കൂടി കാണിച്ച മാത്രമല്ലായിരുന്നു...നമ്മൾ ജീവിച്ചു...സമൂഹത്തിന്റെ ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്നെല്ലാം ഓടിയൊളിച്ചുള്ള ജീവിതം..
എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമാണ് കുഞ്ഞേ...പക്ഷേ ..നീ ആരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നോ..അയാളുടെ ശ്വാസം ഞാനാണ്...നിന്റെ തൂലികയിൽ നിന്നും വിടർന്നു വരുന്ന പൂവുകളിൽ ഒന്നിന്റെയെങ്കിലും  ഇതളാകാൻ ഞാൻ കൊതിക്കുന്നു ഈ നിമിഷം..
ഫീലിംഗ് കണ്ഫ്യൂസ് എന്ന് പറഞ്ഞു ഫേസ് ബുക്കിൽ ഒരു പോസ്റ്റ്‌ ഇട്ടാൽ തീരാവുന്ന പ്രശ്നം മാത്രമാണിതെന്ന് എനിക്കറിയാം..പക്ഷേ..ഒന്നിനും മനസ്സ് സമ്മതിക്കുന്നില്ല...
എനിക്ക് നിന്നോടുള്ളത് എന്താണ് കുഞ്ഞേ...
ഇഷ്ടത്തോടോപ്പമുള്ളത് ഇഷ്ടക്കേടാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റുന്നില്ല..ഒളിച്ചു നിന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളെ നോക്കി കണ്ടോളാം...ഞാൻ ശ്വാസമായി മാറിയ എന്റെ നിറത്തിനോട്..." നിന്നെ ഞാൻ പ്രണയിക്കുന്നു.."..നിങ്ങൾ ഒന്നാവുക...ഒരു സഞ്ചി നിറയെ  ഒരിക്കലും അലിയാത്ത മഞ്ഞു കട്ട നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ സമ്മാനമായി  തരാം...മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ അത് സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ട്.. 

തലക്കെട്ടില്ല..

നീണ്ട കൈവിരലുകൾ എന്നെ തലോടുമായിരുന്നു..പക്ഷെ..അത് കാലത്തിന്റെ മായയിൽ പൊടിഞ്ഞു പോയി..ഇന്ന്..ഈ മരുഭൂമിയിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് ചെമന്ന ആകാശത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ..കാണാം...അങ്ങ്..ദൂരെ..പൊടിപടലം...നീലയുടെ മണം...തണുത്തുറഞ്ഞു കിടക്കുമായിരുന്ന ഹൃദയത്തിന്റെ കോണിൽ നീ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ..ചൂടിന്റെ ഒരു സ്ഫോടനം തന്നെ നടന്നു...പക്ഷെ..അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല..അത് നഷ്ടപെടുമെന്നു...കാലത്തിനും അനുഭവങ്ങൾക്കും കുശുമ്പു തോന്നി തുടങ്ങി എന്ന് നമ്മൾ ഓർത്തില്ല..
ഒരിക്കൽ കൂടി..നിന്റെ നനുത്ത വിരലുകൾ എന്റെ മുടിയെ സ്പർശിചിരുന്നെന്കിൽ...എന്റെ ഹൃദയം ഇവിടെ ഈ മാറാല മൂടിയ കോണിൽ നിന്ന് വിതുമ്പുകയാണെന്ന് നീ ഒരിക്കലും അറിയരുത്...കാരണം...സന്തോഷത്തിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും ഒരു കണിക പോലും ഇല്ലാത്ത ഒരു തടികക്ഷണം ആണ് ഞാൻ ഇന്ന്..എല്ലാം എനിക്ക് നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു...ആഗ്രഹങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും ഇല്ലാത്ത ഒരു പാഴ്ത്തടി...വീണ്ടും ഒരു മടങ്ങി വരവ്..അറിയില്ലല്ലോ കാലത്തിന്റെ സ്വപ്നം എന്താണെന്ന്..നമ്മൾ വെറും കളിപ്പാവകളാണ് കുഞ്ഞേ..
ഒരു വേള കൂടി നിന്റെ മടിയിൽ തല ചായ്ച്ചു കരയാൻ പറ്റുമായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന്..എത്രയോ തവണ ഞാൻ ആശിക്കാറുണ്ട്..ഇന്ന്..നമ്മൾ എന്നത് ഒരു സങ്കൽപം മാത്രമാണ്...വിറയലോടെയാണ് ഓരോ നിമിഷവും തള്ളി നീക്കുന്നത്..നന്ദിയുണ്ട്...ഒരു യുഗം മുഴുവൻ മനസ്സിൽ കൊണ്ട് നടക്കാനുള്ള ഓർമ്മകൾ തന്നതിന്...

Penetrate the Darkness..!

The intertwined body emanates

The perfume of love and lust..

The perfection of soul..

A kindness shown to one’s own genitals..

Love is possible at the end for the sake of lust..

Neglect the sweat and blood..

Its a gain of game..

Yes.. you are the slave of barriers..

Love..Kindness..Hatred..Emotions..Identity..

Its a total mess.

Ignore the masses and give yourself for you..

Blue must be your law..

Remain faithful to deep blue..

Swim deep into depth..

To the places where no one ever have reached..

Kill yourself for the dark mist..!

Ultimate Shell..!

And at last i found my dream
She was dark and beautiful
Wet and pleasing
At once i wanted to swallow her
Wholly or partially
I approached her with a heart
That smiled with thousands of stars
My fingertips reached for her
The black seducing beauty
I closed my eyelids  asking her to embrace
Each bit of me without me knowing
Soon..Everything went dark and
I got embraced by the smell of death..!

വേട്ടപ്പക്ഷി..

ഇരുണ്ടു മൂടിക്കെട്ടിയ ആകാശത്തിൻ കീഴിൽ അവൾ നിന്നു..കഴിഞ്ഞു പോയത് ഒരു രാത്രിയാണെന്ന് മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ് അവൾ...ഇരുട്ടിന്റെ രാത്രിയായിരുന്നു അത്...കള്ളു കുടിച്ചു മത്ത് പിടിച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടായ അനുഭൂതിയെ പിടിച്ചുകെട്ടാൻ പറ്റാതെ ഇറങ്ങിത്തിരിച്ച ഭ്രാന്തി ...കയ്യിൽ കിട്ടിയതിനെയെല്ലാം അടിച്ചുടച്ചു സ്വയം അടിയറ വച്ചു...അവളോട്‌ ക്ഷമിക്കുക...ദയവു കാട്ടുക..ഇരുട്ടിന്റെ സന്തതിയാകാൻ താല്പര്യപെടുന്നുന്ടെങ്കിലും അവളെ  തൊഴിച്ചെറിയുക..സമൂഹത്തിന്റെ നന്മക്കായി...കാമഭ്രാന്തിന്റെ കഴുക കണ്ണുകൾ..അവളുടെ ചുറ്റും വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്നുണ്ട്‌...അവളിലേക്ക്‌ ചൂഴ്ന്നിറങ്ങാൻ ...ഒടുക്കം മുടിയഴിച്ചിട്ട് അവൾ സമൂഹത്തിന്റെ തലയിൽ നൃത്തം വച്ചു..

തിരസ്കരണം..

നിന്റെ വിയർപ്പിൻ തുള്ളിയിലെ ഒരു കണികയെങ്കിലും ആകാൻ ഞാൻ ഒരിക്കൽ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു എന്നത് സത്യമാണ്....പക്ഷേ...എന്ന് നീയെന്നെ തള്ളിപറഞ്ഞോ...അന്നാണ് ഞാൻ ആദ്യമായി തീരുമാനമെടുക്കാൻ പഠിക്കുന്നത്...എന്നെ പ്രാപ്തയാക്കിയതിനു അങ്ങേക്ക്...കണ്ണീരിൽ കുതിർന്ന നന്ദി... സ്വയമേ ചതിച്ചുള്ള തീരുമാനമായിരുന്നു അതെന്നു മനസ്സിലാക്കാൻ കാലങ്ങളോ യുഗങ്ങളോ വേണ്ടി വന്നില്ല...മറിച്ചു...വെറുമൊരു നിമിഷം...

കാലങ്ങളോളം നീണ്ടു നിക്കുമെന്ന് കരുതിയ ഈ പ്രതിഭാസം...നമ്മുടെ രണ്ടാളുകളുടെയും കഴിവുകേട് നിമിത്തം...പൊട്ടിത്തെറിച്ചു പോയി....ചിരിയാണ് വരുന്നത്...പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പുല്ല്ച്ചാടികളെ പോലെ ചാടിച്ചാടി നടന്നിരുന്ന നിമിഷത്തെ ഓർത്തു ലജ്ജിക്കുക തന്നെ വേണം...ലജ്ജിച്ചു...തല താഴ്ത്തി...നാണക്കേട്‌ കൊണ്ട് പുറത്തിറങ്ങാൻ വയ്യാതെ...അടുത്ത് കാണുന്ന ഏതെങ്കിലും ഒരു എലിയുടെ മാളത്തിൽ കയറി ഒളിക്കണം...രാത്രി സഞ്ചാരവും ആവാം....

എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെയെന്നു എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും മനസ്സിലാവുന്നില്ല...ഒരുതരം മരവിപ്പ്...നടു റോഡിൽ നിന്നും അതാ രണ്ടു പട്ടികൾ സ്നേഹസംഭാഷണം നടത്തുന്നു...ലോകം അത് കാണുന്നു...പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു....പക്ഷേ...മനുഷ്യബന്ധങ്ങൾ....പട്ടികളെക്കാൾ വില കുറഞ്ഞവരാണോ മനുഷ്യർ...ആലോചിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു...സ്നേഹത്തിനും പ്രേമത്തിനും കടിഞ്ഞാണ്‍ ഇടാത്ത സമയം...കാലം...എന്തിനാണ് എന്നെ തിരസ്കരിച്ചത് എന്ന് ചോദിക്കാൻ ഞാൻ ആളല്ല...ചില പ്രതിഭാസങ്ങൾ...നശ്വരമാണ്...ചിലത്..അനശ്വരവും...അതിനാൽ....എന്നിൽ..നീ മരിക്കുന്ന അന്ന്...ഞാൻ വരും..നിന്റെ അടുക്കൽ...ഒരിക്കൽ..നീ ചെയ്ത ശരിയെ അനുമോദിക്കാൻ...

നീ കാത്തിരിക്കുകയാവും അന്ന്...നിന്റെ പ്രണയത്തിനും ശേഷം..വെറുപ്പിനും..പാത്രമായ എന്റെ വരവിനു വേണ്ടി...അന്ന് ചിലപ്പോ...നീ എന്നെ പ്രണയിക്കും...പക്ഷേ...എനിക്കത് മടക്കിത്തരാൻ ഒക്കുവോ...അറിയില്ല...ഇല്ലാന്ന് പറയുന്നതായിരിക്കും നന്ന്...അനുമോദനം സ്വീകരിച്ചു...എന്നെ പറഞ്ഞു വിടാൻ നീ മടിക്കും...എന്റെ കൈത്തണ്ടിൽ പിടിച്ചു...യാചിക്കും...പക്ഷേ...കാലത്തിന്റെ ചേറിൽ വീണു ഞാൻ...തിരിഞ്ഞു നടക്കും...

ഒരു കണ്ണുനീർ തുള്ളി പോലും പൊഴിക്കാനാവാതെ...

പ്രഹസനം..

മരം വെട്ടികീറി ചോര കുടിക്കണം...വിയർത്തു കുളിച്ചു ഉപ്പു രസിക്കണം...കരഞ്ഞു കൂവണം...ആരാലും ശ്രദ്ധിക്കപെടാതെ തുണിയുരിഞ്ഞു ഓടണം...മണ്ണിനെ പുതപ്പാക്കണം... വലിച്ചെറിഞ്ഞു നഗ്നയായി വെയിലിനെ ഉള്ളിലേക്ക് ആഞ്ഞുവലിച്ചു....പുക പുറത്തേക്കു വിട്ടു....തല മുണ്‍ഡനം ചെയ്തു കത്തി പള്ളയിൽ കുത്തി കുടലുമാല പുറത്തെടുത്തു മാലയിടണം....രാക്ഷസ പരിപാടികൾ എല്ലാം തീർത്തു...മനസ്സിന് ശാന്തി കിട്ടി എന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്ന നേരത്ത്...കടലിലേക്ക്‌ എടുത്തു ചാടണം...ഓളങ്ങൾക്കൊപ്പം ഒരു റബ്ബർപന്തെന്നപോൽ ഒഴുകി നടക്കണം..ഉള്ളിൽ ഒന്നുമില്ലാത്ത ഒരു റബ്ബർക്കായത്തൊണ്ട്...മരണം പോലും....എത്തി നോക്കാത്ത ഒരു ശവം...കഷ്ടമാണിത്....ആർക്കു കഷ്ടം...ലോകമേ...നിന്റെ വിധിയാണിതെല്ലാം...ഞാൻ എന്ന ശവത്തെ പ്രസവിച്ചതിനു....

കാക്കകൾ ദൂരെയിരുന്ന് വിലപിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...

പ്രയാണം...

ആഗ്രഹങ്ങൾ വീണ്ടും അവളുടെ മനസ്സിൽ പൂവിട്ടു തുടങ്ങുകയാണ്...ഒരാളിലേക്കു തന്നെ ഒതുങ്ങി കൂടാനോ..? എന്താലേ??...മാറ്റങ്ങളാണ് സംഭവിക്കുന്നത്‌...നഷട്പെട്ടു എന്ന് കരുതിയ പലതും...തിരിച്ചു വന്നിരിക്കുകയാണ്...സന്തോഷമോ..അതോ...ഭയമോ....ഹാ..കാലമേ..നീ വീണ്ടും എന്തിനാണ് എന്നെ ഇങ്ങനെ ചദിക്കുന്നത്...അങ്ങ് ദൂരേ...വെയിലിന്റെ തീവ്രത വകവെക്കാതെ രണ്ടു പാമ്പുകൾ ഇണചേരുകയാണ്...കണ്ണിൽ നിന്ന് ചൂട് വമിക്കുന്നു...കാറ്റിന്റെ ചൂളം വിളി ചെവികളിൽ മുഴങ്ങുകയായി...ഇരുട്ടിലേക്കുള്ള പ്രയാണം...ഹാ..!
വെറുപ്പ്‌ തോന്നി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു...

ഒരു നാട്യത്തിന്റെ കഥ...

ഒരു രാത്രി കഴിഞ്ഞാൽ ഒരു പകലുണ്ട്...വെളിച്ചത്തിന്റെ പറുദീസയിയാണിപ്പോൾ....കാലത്തിന്റെ വികൃതിയാണോ ഇത്...അതോ വേദനയുടെ ഇടവേളയോ...സംശയത്തിനു പ്രാധാന്യം നല്കണം...അത് ജീവന്റെ നിലനില്പ്പിനു കാരണമാകുന്നു....പ്രണയം ഒരിക്കലും സന്തോഷത്തിനോടല്ല ...വിരഹമാണ് പ്രാണവായു ...വേദനയുടെ രുചി അറിഞ്ഞവർ ആരും അതിന്റെ മത്തു പിടിപ്പിക്കുന്ന ലഹരിയിൽ നിന്ന് കരകയറാൻ ആഗ്രഹിക്കില്ല...തണുത്തുറഞ്ഞു പോകുന്ന പ്രണയത്തിനു വിരാമമിട്ടുകൊണ്ട് എവിടുന്നോ കത്തിപടർന്നു കയറുന്ന തീജ്വാലകൾ....കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കയറി..ശരീരം മുഴുവൻ ദഹിക്കുമ്പോഴും..അതിനോട് ഇഷ്ടക്കേട് തോന്നില്ല...മറിച്ചു വാരിപ്പുണരാനാണ് തോന്നുക...

ഈ നാളുകൾ എത്ര നാൾ നീണ്ടു നില്ക്കും...മധുരം എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നു....സന്തോഷന്റിന്റെ കണ്ണുകളാണ് എങ്ങും...അതിൽ..മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന നിഗൂഡത എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുകയാണ്...അത് ചിരിയാണോ അതോ...പ്രണയത്തിന്റെ ദംഷ്ട്രകളോ...രണ്ടുമായാലും അതാണ്‌ എന്റെ സ്വപ്നം...അതിനെ എന്റെതാക്കി മാറ്റുക...വേദന എന്റേതാണ്...എനിക്ക് വേണ്ടി ദേവി സൃഷ്ടിച്ചതാണ് അതിനെ...ആദ്യം..ഒരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നുന്ന പോലെ വേഗത്തിൽ കടന്നു പോകുന്ന സ്വർഗം...അതിനു ശേഷം..സ്വർഗത്തെ മുഴുവനായി അറിയാനുള്ള കൊതി ...ശേഷം അനുഭവം...പിന്നെ...ലഹരി...

പക്ഷേ...അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ ഞാൻ...ഇതൊരു നാട്യമാണെന്ന്...

അലച്ചിൽ..!

മനസ്സിന്റെ കോണിൽ വികാരങ്ങൾ ഉണ്ടാവുന്നത് പെട്ടെന്നാണ്...എത്ര ശ്രമിച്ചാലും അതിനെ പിഴുതെറിയാൻ പറ്റില്ല...ഹോ..കഷ്ടം തന്നെ...വികാരങ്ങളും വിചാരങ്ങളുമാണ് എന്നെ ഭരിക്കുന്നത്‌....എന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളെല്ലാം എന്നെ ഒരു 'വികാരജീവി'യായിട്ടാണ് കാണുന്നത്...അതിൽ..ഞാൻ മിക്കുവാറും സന്തോഷം കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുന്നു...

ഇഷ്ടങ്ങൾ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്...കാലത്തിന്റെ ഒരുതരം മായജാലമാണ് അത്...ഇന്നത്തെ ഇഷ്ടമായിരിക്കില്ല നാളത്തെ ഇഷ്ടം...അതിൽ...ഞാൻ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നു...കുറെ ഇഷ്ടങ്ങളുടെ ഉടമയാണ് ഞാൻ എന്ന് ഒരു മടിയും  കൂടാതെ പറയാൻ പറ്റുമല്ലോ...വാക്കുകൾക്ക് ക്ഷാമം വരുന്ന ഒരുതരം ചൂടുകാലമാണിപ്പോൾ...വരണ്ട ഭൂമിയും...വരണ്ട കാറ്റും...

എല്ലാം ഉള്ളിലേക്ക് ആഞ്ഞു വലിച്ചു കയറ്റുന്ന ഒരു മരുഭൂമിയാകുന്നു ഞാൻ...എല്ലാം കുടിച്ചു വറ്റിക്കണമെന്ന് അതിയായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു...എന്റെ ചുറ്റുമുള്ള കണ്ണീർത്തടങ്ങളെ നിങ്ങൾക്ക് അഭിവാദ്യം...നമ്മുക്ക് ഒരുമിച്ചു വളരാം...ഈ ചെറിയവളുടെ ആഗ്രഹത്തിനായി കുറച്ചു കാലം അനുഭവിക്കൂ...എന്നെ തഴയരുത്....കാരണം...നമ്മൾ ഒന്നാണ്...അല്ലെങ്കിൽ...ഒന്നാവും..

നിന്നെ ഞാൻ പ്രണയിക്കുന്നു...എന്റെ വികാരങ്ങളുടെ ആകെത്തുകയാണ് നീ...കരയരുത് പെണ്ണേ..!! കാരണം...നീ കരഞ്ഞാൽ പിന്നെ...ലോകം ഇല്ല...എല്ലാത്തിന്റെയും പൂർണത നമ്മിലാണ്...പക്ഷെ...സമയം വേണം എനിക്ക്...നിന്റെ ഉള്ളിനെ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തിലൂടെ മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ....ക്ഷമിക്കുക അത്രയും കാലം...പ്രണയത്തിന്റെ പൂർണതക്കായി...

കാലമേ ഞങ്ങളോട് കരുണ കാട്ടുക...! 

പ്രതിഫലനത്തിന്റെ മരവിപ്പ്..

വീണ്ടും തന്റേതായ ലോകത്തിലേക്ക്‌ തിരിച്ചു വരുകയാണ് അവൾ...ഏതോ ഒരു മഞ്ഞുമൂടി കിടന്ന കാലത്ത് നഷ്ടപെട്ട തന്റെ ജീവിതം....മഞ്ഞു ഉരുകി തീരാറായിരിക്കുന്നു എന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പറന്നു വരുന്ന ദേശാടനക്കിളികൾ...ജീവിതത്തിന്റെ ചൂട് വീണ്ടും അനുഭവിക്കാൻ പോവുകയാണ് എന്ന തോന്നൽ അവളിൽ സന്തോഷത്തിന്റെ ഓളങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു....

വിപ്ലവമായിരുന്നു അവളുടെ ശ്വാസം....ശരികളുടെയും തെറ്റുകളുടെയും ഇടയിൽ കിടന്നു വീര്പ്പുമുട്ടിയ ദിനങ്ങൾ...അവൾ കാണുന്നതും കേൾക്കുന്നതും ശ്വസിക്കുന്നതുമെല്ലാം അവളുടെ ചുറ്റുമുള്ളവരുടെ തെറ്റ്...പക്ഷെ..തന്റെ മനസാക്ഷിയുടെ ശരി തേടിയലഞ്ഞ അവൾക്കു തന്റേതായ സമൂഹത്തിൽ ഇടം ലഭിച്ചില്ല...എങ്കിലും...അവൾ...പൊരുതി....കഥകളിൽ മാത്രം വായിച്ചറിഞ്ഞ യുദ്ധങ്ങൾ അവളുടെ ജീവിതത്തിലും പ്രതിഫലനം കണ്ടു...

പരാജയപ്പെടാൻ ഒട്ടും തയാറല്ലായിരുന്നു അവൾ...എങ്കിലും...അവൾ..ഓടി....ദൂരേക്ക്...എങ്ങോട്ടെന്നറിയാതെ...തിരിഞ്ഞു നോക്കാൻ ധൈര്യമില്ലായിരുന്നു അവൾക്കു...കണ്ണുനീർ കാണാതെയുള്ള ഓട്ടം...എല്ലാം വിട്ടെറിയണമെന്ന ആഗ്രഹവും ആഗ്രഹമില്ലയ്മയും...തകർന്നു പോവാതിരിക്കാനുള്ള അവളുടെ ഒളിച്ചോട്ടം...അവസാനം..ഏതോ ഒരു നാട്ടിൽ ആരാലും അറിയപെടാതെയുള്ള ജീവിതം...രക്ഷപെടാനുള്ള അവളുടെ ആഗ്രഹം തികച്ചും തെറ്റാണെന്നു വിളിച്ചോതുന്ന സന്തർഭങ്ങൽ...തന്റെ ജീവിതത്തിനു ഇങ്ങനെയൊരു അർത്ഥം കൊടുത്ത അവൾ തന്നോട് തന്നെ സഹതപിച്ചു...പക്ഷെ..കാലം...വീണ്ടും അവളോട്‌ കാരുണ്യം കാട്ടി...
തന്റെ വഴി....വീണ്ടും തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള ഒരവസരം കൂടി അവൾക്കു നല്കി...കാലത്തിനു പ്രണാമം...പ്രണയത്തിനും വിപ്ലവത്തിനുമായി തന്റെ ജീവിതം അവൾ അടിയറ വച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു...

എന്നെ ഞാനാക്കിയ എന്റെ സമൂഹമേ...നിനക്ക് വിട..!!

വീണ്ടുമൊരു നുഴഞ്ഞുകയറ്റം..

       പ്രണയത്തിന്റെ പൊള്ളയായ സത്യത്തെപ്പറ്റി അഗാതമായി ചിന്തിച്ചുക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് എനിക്ക് ഒരു സുഹൃത്തിനെ കിട്ടിയത്...എപ്പോഴും വായനാലോകത്തുള്ള നക്ഷത്രങ്ങളെയും ചന്ദ്രനെയും കൂട്ട് പിടിച്ചു അവരുടെ കൂടെ സഹവസിക്കുന്ന ഒരു "ബുദ്ധിജീവി" കുട്ടി...മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെയും മനസ്സിന്റെയും വേര് സംസാരത്തിലൂടെ മാന്തിയെടുക്കുന്നതിൽ ഞാൻ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്ന നിലയ്ക്ക് ഈ കുട്ടിയെ ശെരിക്കുമൊന്നു അറിയണമെന്ന് തോന്നി...അതിന്പ്രകാരം...ഓരോ നിമിഷവും അവരുടെ കൂടെ ചിലവഴിക്കുനതിനു ഞാൻ  കാരണങ്ങൾ പിടിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു...

         അവിടെ..ഒരു യാത്ര തുടങ്ങുകയായി...വിചാരങ്ങൾക്കപ്പുറം പ്രണയത്തിന്റെ നിഗൂഡത അറിഞ്ഞിട്ടുള്ള ഒരു വ്യക്തിയായിരുന്നു എന്റെ സുഹൃത്ത്...അവരുടെ ദിവ്യാനുഭവം പങ്കുവെക്കുന്നതിൽ നിന്നും ഭാഷ ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഒളിച്ചോടുന്നതായിതോന്നുകയുണ്ടായി...പക്ഷെ...എന്തിരുന്നാലും...ശരീരത്തിന്റെ തടാകമായ കണ്ണ്..ആ ഒരു കുറവ് വെളിച്ചത്തു കൊണ്ടുവന്നതേയില്ല...മരിച്ചു മണ്ണടിഞ്ഞു പോയ ആ മനുഷ്യനോടുള്ള എന്റെ കൂട്ടുകാരിയുടെ ബന്ധം...എന്റെ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ  മാറ്റിമറിച്ചു എന്ന് തന്നെ പറയാം...

         പ്രണയത്തിനു കാലമില്ല...അതിനു പൊള്ളയായ സത്യങ്ങളില്ല...മറിച്ചു ...വിശുദ്ധ സത്യമാണുള്ളത്...ജീവിതമൊരു ആഘോഷമാക്കുകയാണ് എന്റെ കുട്ടി..."ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഭ്രാന്തു പിടിക്കും" എന്ന എന്റെ കുട്ടീടെ പ്രസ്താവന എന്നെ എന്തൊക്കെയോ വൈകാരിക തലത്തിലേക്കു ഓടിച്ചു...പക്ഷെ...അവരുടെ മുഖത്ത് ഞാൻ ദർശിച്ചതു പ്രണയത്തിന്റെ മൂർത്തിഭാവമായിരുന്നു....ജീവൻ അവശേഷിക്കുന്ന കാലമൊക്കെയും തന്റെ പ്രണയിതാവിനെയും സ്വപ്നം കണ്ടു ജീവിക്കും എന്ന ആത്മവിശ്വാസം...

Lacuna

the Golden Globe may rise tomorrow

but the one who’s destined to light the world will never be.

the peaceful sleep has captured and imprisoned him

He is thoughtless of its painful reality

He lies unconsciously under the yoke of the mighty Thanatos

the world tries majestically to pull

Him down from His dark mysterious chair

but they are torn apart for their passionate action

The boy lies merrily unaware of the duels

He is cheerful provided that he took

pills given by the disloyal Hypnos

the Golden Globe may rise tomorrow

but the one who’s destined to light the world will never be.

നേരിനപ്പുറം

               ഒരു നിറത്തിനു വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ ജീവിക്കുന്നത്...ഹാ..!! ശ്യൂനതയാണ് ചുറ്റും..ശ്യൂനത കറുപ്പെന്നാണ് പറഞ്ഞു പഠിപ്പിചേക്കുന്നത്....എന്തിനാവോ അത്...അതും ഒരു നിറമല്ലേ..കടുത്ത നിറം...വിഘ്ട ചിന്താഗതിക്ക് പ്രാധാന്യം കൊടുക്കേണ്ട സമയം ആയില്ല എന്ന തോന്നൽ...വർഷങ്ങളുടെ കഠിനാദ്ധ്വാനമാണ് അങ്ങനെ മനസ്സിനെ ചിന്തിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നത്...കാലത്തിനു എതിരെയുള്ള നീക്കമാണ് അതെന്നു തോന്നുന്നു..എവിടെ നോക്കിയാലും വിഘടനവാദികൾ...ഹവൂ..എന്താ ഇത്..? എല്ലാർക്കും മനശാന്തി നഷ്ടപ്പെട്ടുവോ...അറിയില്ലല്ലോ..

             എന്തിരുന്നാലും...എങ്ങനെ ആണെങ്കിലും..എനിക്ക് ജീവിക്കാൻ നിറം വേണം..അത് തേടി നടപ്പ് തുടങ്ങിയിട്ട് നാൾ  കുറെ ആയി...ഒരു പിടിവള്ളി..."എന്തിനാണ് കുഞ്ഞേ നീ ഇങ്ങനെ നിറത്തിനെ പ്രണയിക്കുന്നേ..??"...ഒരു മുത്തശ്ശി ചോദ്യവുമായി വരുന്നു...പിടിച്ചു അങ്ങ് ഒരു തള്ള് കൊടുക്കാൻ തോന്നി...എവിടെ...ഞാൻ എന്റെ പ്രതികാരം ഒരു പുഞ്ചിരിയിൽ ഒതുക്കി മുമ്പോട്ടു നടന്നു..അതാണ്‌ നല്ലതെന്ന് തോന്നി..

            അങ്ങനെ..നടന്നു നടന്നു...ഞാൻ ഒരു താഴ്വരയിൽ എത്തപ്പെട്ടു...നിറങ്ങളാണ് എനിക്ക് ചുറ്റും...മഞ്ഞയും പച്ചയും ചുവപ്പും വെളുപ്പുമെല്ലാം...പക്ഷെ...ഒരു പ്രത്യേക തരം നിർവികാരതയാണ്‌ എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത്....അത്ഭുതപെട്ടു പോയി ഞാൻ...തേടി നടന്നു എത്തപ്പെട്ടപ്പോ...വേണ്ട പോലും.....അത്ഭുതപെടൽ ഒരു തരം വെറുപ്പായി മാറുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു..സ്വന്തം ആത്മാവിനോടുള്ള വെറുപ്പ്‌..എന്താ ഇങ്ങനെ..ആലോചിച്ചു കുറെ നേരം...ഇരുന്നു ഇരുന്നു..അത് മയക്കത്തിലാണ് അവസാനിച്ചത്‌..

            ഞാനിപ്പോൾ ഇരിക്കുന്നത് അതെ താഴ്വരയിലാണ്...പക്ഷെ...മുമ്പേ കണ്ട നിറങ്ങളില്ല..പകരം ഒരു കറുത്ത ''ശ്യൂനത"...ചൂടും കുളിരും എന്നെ തഴുകുന്നതു പോലെ...കയ്യും കാലും ഒക്കെ വിറക്കുകയാണ്..കണ്ണിൽ നിന്നും  ചൂട് മഞ്ഞു പെയ്യുനത് പോലെ..ഒരു സ്വർഗീയാനുഭവം....ഹാ..!! മരിച്ചു സ്വർഗത്തിൽ എത്തപ്പെട്ടുവോ...നിറത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള എന്റെ യാത്ര പൂർണമാവുകയാണിവിടെ ...''വിഘടത''  ഇല്ലാത്ത ഒരേയൊരു പ്രണയസാക്ഷാത്കാരം...

വേലിയേറ്റം

          അഗാധതയിലെക്കുള്ള യാത്രയാണ്..ആഗ്രഹവും സ്വപ്നവും കൊണ്ട് ചെന്ന് നിർത്തിയതോ നിന്റെ മുമ്പിലും..പക്ഷെ...ഒരു സ്പർശത്തിന്റെ അകലമുണ്ടായിരുന്നു..എന്തിനോ വേണ്ടി കൊതിക്കുന്ന നിന്റെ മനസ്സിലേക്കുള്ള അകലമാണ് അത്...തിരിച്ചറിവിന്റെ ഒരു കണിക പോലും ഇല്ലാതിരുന്ന കാലത്തുള്ള യാത്ര...അതിനാൽ...മായയിൽ വിശ്വസിക്കാനാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്...ഒരു  ''ഉട്ടോപ്പ്യൻ  ലോകം"..ഹാ..!! ചിരി വരുന്നല്ലോ...ഒരു ചിരിയിൽ മാത്രം ഒതുക്കി ഉള്ളു നിറയ്ക്കണം...അതാണ്‌ ആഗ്രഹമിപ്പോൾ...
             
            നേടിയതെന്തോ...അത് ഉപേക്ഷിച്ചു...നഗ്നതയിലെക്കുള്ള ഓടിക്കേറൽ...ഓരോ ചുവടിലും ഭയം ഒരു വില്ലൻ കണക്കെ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്..ചുവപ്പും വെള്ളയുമാണ് നിറമിപ്പോൾ..ചിലപ്പോ..ശ്യൂനതയാണ്...കറുപ്പ്..ഹോ..

            നീണ്ട കാത്തിരിപ്പിന് ശേഷമുള്ള  ഒരു യാത്രയാണിന്ന്...നീലയും പച്ചയും നിറയെ ഉള്ള ഒരു കുന്നിനു ചെരുവിലെക്കുള്ള...തെളിഞ്ഞ യാത്ര..കാറ്റും മഴയും ഉണ്ട് കൂട്ടായി...പക്ഷെ..നിറം എവിടെയോ പോയി ഒളിച്ചു..അത് സാരമില്ല എന്ന് വിശ്വസിക്കുകയാണ് ഞാനിന്നു..കാരണം...എത്തിപ്പെടണം എനിക്ക്...അഗാധതയിൽ...അവിടെ..കറുപ്പല്ല...മറിച്ചു..ചൂടാണ്...നിറമാണ്..നീലാകാശത്തിന്റെ നിറം..പച്ച പരവതാനിയുടെ നിറം...ഹാവൂ ..സന്തോഷമാണ്..യാത്ര  തുടങ്ങുകായി...   

Thaw

Light the vague
streaks of pain
in the very motion of life.

Its black and bleak
blunt and sharp
its the way of self-revival.

The love that has gone cold
shall melt and turn warm
its the act of revival.

Love the pain of love.