ചിരി..!

പരസ്പരം ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ മുഖം കാലം ചെല്ലുന്തോറും ഒരേ പോലെയാകും എന്ന് നീ കേട്ടിട്ടില്ലേ..?
ഇല്ല..
എന്നാ അങ്ങനെ ഉണ്ട്...നീ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയാലറിയാം...നമ്മുടെ മുഖം എവിടെയൊക്കെയോ ഒരേ പോലെയാണ്...
ഞാൻ മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു...എനിക്ക് ഇത് പണ്ടേ തോന്നിയിട്ടുള്ളതാ...പക്ഷെ..ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല...ഓ..എന്തിനാ വെറുതെ...പക്ഷെ...മനസ്സിൽ ഒരുപാട് സന്തോഷം തോന്നി...
ഫോട്ടോ നോക്കട്ടേന്നു പറഞ്ഞു നോക്കി..
ശരിയാ ..പക്ഷേ..മൂക്ക് ഒരേ പോലെയല്ല..:)
പക്ഷേ...ഏതാണ്ടൊക്കെ ഒരേ പോലയല്ലേ...?
അതേ..
അവന്റെ ചിരി ഭയങ്കര രസമുണ്ട്...നിഷ്കളങ്കമായ ചിരിയാണ്..കുസൃതി നിറഞ്ഞ ചിരി..!

My Senseless Son..!!

The pages between the beginning and the end is crumbled

Its being torn away by my senseless son.

“Son, stop doing it”. I warned him.

Huh.? Is that a warning..?

No..! It is a form of pleading.

Yes..! Am begging to my own small senseless kid..!

Now..I can see it..

The beginning is encircled by the mist of dust.

Its reaching for the end.                              

Yeah..Go on..! You can do what you feel like.

Why should you care for me..right?

Hurray..! Something flashed inside my head.

I got it..!!

It is not my son who is senseless.

Its me..!! Am that woman..

The senseless product of my son..!

ഉയിർപ്പ്

എന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ അവർക്ക് വലിയ മാലിന്യക്കൂമ്പാരമായിരുന്നു.
കപട പരിസ്ഥിതി പ്രവർത്തകർ വന്നു അതിനെ കത്തിച്ചു ചാമ്പലാക്കി.
ഇനി എന്ത് എന്ന ചോദ്യത്തിനു ഉത്തരമായി എന്റെ ശരീരം അവർ കണ്ടെടുത്തു ചുട്ടു.
നാശം അവസാനിച്ചല്ലോ എന്ന് അവർ കരുതിക്കാണണം
പക്ഷേ..വീണ്ടും ജനിക്കാനുള്ള വിത്തുകൾ പാകിയിട്ടാണ് ഞാൻ എന്നെ കൊടുത്തത്.
എന്റെ ഔദാര്യം ആയിരുന്നു അതെന്നു പോലും അവർക്ക് മനസിലായില്ല.
എന്റെ പൂർവകാല അന്ധധയാണ് അവരെ ബാധിച്ചിരിക്കുന്നത്.

അന്ത്യമില്ല ഒന്നിനും.

വരും കാലങ്ങളിൽ വീണ്ടും എന്നെ കണ്ടാൽ പേടിക്കരുത്.
അവർ ഭയപ്പെട്ടു ഓടിയൊളിക്കും എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം.
എന്നാലും ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് കൊടുത്തു എന്ന് മാത്രം.
അന്ത്യമില്ലാത്ത ഒന്നിനെയാണല്ലോ അവർ കൊല്ലാൻ നോക്കിയത് എന്നോർക്കുമ്പോൾ പുച്ഛം തോന്നുന്നു.
കാപട്യം ഇല്ലാത്ത എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെയാണ് അവർ അന്ന് ചുട്ടു കരിച്ചത്.

അന്ത്യമില്ല ഒന്നിനും എന്ന് മനസ്സിലാക്കിക്കൊള്ളുക.

മരണം

പഴയ കുറിപ്പുകളിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കിയതേയുള്ളൂ. മനസ്സിലെ വിറയൽ ഒരു പുഞ്ചിരിയിൽ ഒതുക്കി കടലാസ് നീക്കി വച്ചു.

ഒരുപാട് ഇഷ്ടങ്ങൾ.

ഒന്നായ ഇഷ്ടങ്ങൾ

.ചിരിച്ചു തള്ളിയ ഇഷ്ടം
.കണ്ണീർതുള്ളിയിലെ മഴവില്ല് കാൺകെ കണ്ണിൽ കുത്തിയ ഇഷ്ടം
വേദന പുറത്തു കാട്ടാതെ വീണ്ടും കരഞ്ഞു കാണിച്ചപ്പോൾ കണ്ണിൽ ചുംബിച്ച ഇഷ്ടം (പിന്നീടാണ് അറിഞ്ഞത് അത് വേദനയുടെ കണ്ണീർ ആണെന്ന്..)
.പൊട്ട കിണറ്റിലെ തവളയാണ് നമ്മൾ എന്ന് അപ്പൻ അപ്പൂപ്പന്മാർ ഒരുമിച്ചു അടച്ചാക്ഷേപിച്ചപ്പോൾ ആരും കാണാതെ പോയി കിണറ്റിൽ ചാടി അവിടെ പേക്രോം പേക്രോം എന്ന് കാറി കൊണ്ടിരുന്ന തവളയെ പിടിച്ചു പ്ലാസ്റിക് കൂട്ടിൽ അടച്ചു തീറ്റ കൊടുത്തപ്പോൾ ഉണ്ടായ ഇഷ്ടം
.മൃദുലമല്ലാത്ത നിന്റെ കൈവിരലിൽ മഷി ഇട്ടു നോക്കിയാലും തഴമ്പില്ലാത്ത എന്റെ കൈ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഇക്കിളിയാക്കിയപ്പോൾ ഉണ്ടായ ഇഷ്ടം
.സൂര്യൻ അസ്തമിക്കാറായപ്പോ ഒരുമിച്ചു ജനലരികിൽ നിന്ന് നീ അറിയാതെ നിന്നെ നോക്കിയപ്പോ ഉണ്ടായ ഇഷ്ടം ( കണ്ണ് മഞ്ഞു തുള്ളി പൊഴിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു)
.ചന്ദ്രനെ നോക്കി ഞാൻ കരഞ്ഞപ്പോൾ പിടിച്ചു തരാം എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചപ്പോഴുണ്ടായ ഇഷ്ടം ( അന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല കിട്ടുമെന്ന്)
.സ്ലേടിൽ മഷിക്കുപ്പി പൊട്ടിച്ചു ഒഴിച്ച് അത് കൊണ്ട് ആനയെ വരയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ..എന്റെ ചെവിക്കു പിടിച്ചു തിരിച്ചപ്പോഴുണ്ടായ ഇഷ്ടം.
.
.
.
.
.
ഇഷ്ടങ്ങൾ തീരില്ല ഇവിടെ.യഥാർത്ഥ ഇഷ്ടങ്ങൾ ഇതൊക്കെ ആണെന്ന് ഒരുമിച്ചു പറയുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന ഇഷ്ടമാണ് എന്റെ ഇഷ്ടം(നമ്മുടെ) സന്തോഷത്തിന്റെ ഈ ഇഷ്ടകാലം ഒരു വാക്കിൽ വേണമെങ്കിൽ അവസാനിക്കാം എന്ന് ഓർക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന വേദനയെ ഇഷ്ടം എന്ന് വിളിക്കുന്ന നമ്മൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ വട്ടന്മാരാണ്

സ്വബോധം നഷ്ടമായത് കൊണ്ട് എന്ത് വേണമെങ്കിലും കാറിക്കൂവാലോ എന്ന ആശ്വാസമാണ് ഇന്ന് നമ്മുക്കുള്ളത്.